Józef Bajerski
Biografia
Józef Bajerski herbu własnego urodził się 10 marca 1800 roku we Wronkach. Był kapitanem Wojska Polskiego i uczestnikiem powstania listopadowego. Za swoje zasługi wojskowe otrzymał Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari.
Jego kariera wojskowa rozpoczęła się w 1822 roku, gdy jako kadet pułku piechoty liniowej wszedł w skład 7 pułku piechoty liniowej. W Szkole Podchorążych w Warszawie, w stopniu starszego wachmistrza, brał czynny udział w konspiracyjnych przygotowaniach i działaniach Nocy Listopadowej 29 listopada 1830 roku.
Podczas powstania listopadowego odbył całą kampanię. Awans na podporucznika otrzymał 9 grudnia 1830 roku, a na porucznika 13 czerwca 1831 roku. 4 października 1831 roku awansowany do stopnia kapitana. Po upadku powstania, 5 października 1831 roku, przeszedł z generałem Maciejem Rybińskim do Prus, a następnie udał się na emigrację do Francji.
Za udział w powstaniu został zaocznie skazany na karę śmierci, którą później zamieniono na wieczną banicję. Jego majątek we Wronkach został skonfiskowany. Na emigracji działał w środowiskach polonijnych, m.in. w zakładach w Bourges i Auxerre. W 1834 roku wystąpił w obronie księcia Adama Jerzego Czartoryskiego i generała Henryka Dembińskiego, otrzymując od tego ostatniego pisemne podziękowanie.
W 1844 roku, nie mogąc zwalczyć tęsknoty za krajem i rodziną, zapadł na chorobę psychiczną i został umieszczony w domu dla obłąkanych w Auxerre, gdzie zmarł 17 listopada 1867 roku. Zgodnie z relacją prasy polonijnej, towarzysze broni wyprawili mu godny pogrzeb na miejscowym cmentarzu.