Jerzy Grupiński
Biografia
Jerzy Grupiński urodził się 6 lipca 1938 roku we Wronkach. Ukończył liceum ogólnokształcące w Szamotułach, a następnie w 1964 roku filologię polską na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od końca lat 50. związany był z Poznaniem, gdzie pracował jako polonista w szkołach średnich, ale przede wszystkim działał w Pałacu Kultury, obecnym Centrum Kultury Zamek.
Debiutował na łamach „Głosu Wielkopolskiego” w 1963 roku. Od 1970 roku prowadził w Centrum Kultury „Zamek” Klub Literacki, który stał się ważnym miejscem na literackiej mapie Poznania. Przewinęli się przez niego znani literaci, m.in. Stanisław Barańczak, Ryszard Krynicki, Edward Stachura czy Rafał Grupiński. Klub działał do 2005 roku, później przeniesiono go do Centrum Kultury „Dąbrówka”. Redagował i wydawał kwartalnik literacki „Protokół Kulturalny”, a także serie wydawnicze, jak „Zamkowe Arkusze Literackie” i liczne almanachy.
Grupiński był inicjatorem ogólnopolskich konkursów poetyckich, m.in. „O Laur Klemensa Janickiego”, „Zielone Pióra”, „Młode Pióra” i „Pierścień Dąbrówki”. Zasiadał w jury wielu konkursów literackich. W Radio Emaus prowadził cykliczną audycję „Pocztylion literacki”. Należał do ZLP w latach 1976-1983, a od 1990 roku jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Był też współzałożycielem i wiceprezesem Salonu Artystycznego im. Jackowskich w Pobiedziskach oraz członkiem Fundacji Literackiej w Poznaniu.
Autor wielu tomików poezji, m.in. „Kształt fali” (1969), „Ta sama przemoc” (1972), „Album poznański” (1981), „Sposób na bezsenność” (1995), „Kuszenie świętego Poetego” (2012), a także książki dla dzieci „Herb mego miasta” (1994). Jego wiersze tłumaczono na wiele języków, m.in. angielski, francuski, niemiecki, rosyjski czy chiński. Za swoją twórczość otrzymał liczne nagrody i odznaczenia, w tym Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2007), Nagrodę Literacką im. Klemensa Janickiego (2013) oraz Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2023).